Hoe start jij je klankbad?

 

Ik was op terugreis vanuit Leiden.

Opgelapt en wel.

Gezonde massage gehaald.

 

Op Schiphol, bij La Place nam ik pauze.

Met een gezonde salade, zo had ik me voorgenomen.

 

Ik koos het grootste bord – in mijn ogen nog steeds klein.

Je mag zelf opscheppen.

 

Terwijl ik salade aan het opscheppen was, merkte ik dat een medewerker naar mij keek.

Ik keek niet terug. Bewust.

Ik bleef stoïcijns opscheppen.

Totdat deze medewerker, waarschijnlijk manager, mij aansprak.

 

Ik moest stoppen met opscheppen.

Of als ik meer wilde, dan moest ik een tweede bord pakken.

Hij zei dat ik te veel op mijn bord had.

En dat er alleen een plat laagje groenten op mijn bord hoorde te liggen.

 

Er lag inderdaad een berg groenten op mijn bord.

Maar dat gebeurt al gauw, als de bovenste laag bestaat uit slechts bladsla met permanent.

 

Ik vond dat hij niet moest zeuren.

De deal is simpel. Je kunt een bord pakken. Zelf opscheppen. Tegen een vaste prijs.

Ik zei: die salade is al duur genoeg. Maak de borden kleiner. Of verhoog de prijs.

 

De manager was het niet met mij eens.

Maar zijn argument reikte niet verder dan: het is niet goed voor ons bedrijf als je zoveel salade opschept.

Ik had verder geen zin in discussie.

Dus ik zei: oké, ik begrijp je.

 

 

Natuurlijk had ik veel salade op mijn bord.

Ik ben er heel kundig in geworden om veel op mijn bord te scheppen.

Vooral als ik salade veel te duur vind.

Ik kwam gelukkig goed weg met mijn twee-borden-salade-op-één-bord.

La Place kon zich een extra bord afwas besparen dankzij mijn opschep-methode.

 

Blijkbaar schep ik meer op mijn bord dan de meeste mensen.

Ik wijk wel vaker af.

Geen punt.

Liever afwijkend dan ontwijkend.

 

In de klankschaalwereld wijk ik misschien ook wel af.

Veel mensen proberen zich te verbeteren door wat ze nu al doen te verbeteren.

Of ze proberen méér te geven van wat ze nu al doen.

 

Het heeft vaak mijn voorkeur om minder te doen.

Simpel iets weglaten kan een grote verbetering zijn.

En een makkelijke verbetering.

 

Veel klankwerkers beginnen hun klankbad met een geleide meditatie.

Ik zal een klankbad nooit beginnen met een geleide meditatie.

Ik laat die bewust weg.

 

In het dit artikel spreek ik steeds van klankbad.

Maar ik weet dat ieder er zijn eigen term voor heeft:

Klankreis, soundhealing, klankconcert, klankmeditatie.

“Klankbad” kun je voor jezelf vervangen voor één van deze termen.

 

Stel je geeft een klankbad.

 

Je deelnemer ligt comfortabel. Op zijn matje of schapenwollen yoga-mat.

Knus onder een dekentje. En hij/ zij mag straks op droomreis helemaal wegzweven op de klanken.

Dat is klasse. De fakir uit de Efteling op zijn vliegende tapijt zou er jaloers op zijn.

De fakir moet eerbiedig rechtop blijven zitten. En ook nog zijn eigen muziek maken. Voordat hij kan wegvliegen.

Maar jouw deelnemer kan gewoon wegzweven terwijl ie ligt.

Op z’n (schapenwollen yoga)mat.

 

Oké, de klanksessie start.

Maar… de volledige klanken komen pas straks.

Eerst ontvangen je deelnemers nog een meditatie, begeleid met woorden.

Vaak bedoeld om met aandacht door het hele lichaam te gaan. Of alle chakra’s langs te gaan.

Om daar ook meer bewustwording, licht, ruimte en ontspanning te kunnen creëren.

 

Stel dat ik één van je deelnemers zou zijn.

Voor mij werkt dit helaas niet.

Of ter verduidelijking:

Heb jij je bed verticaal tegen de muur staan of niet?

Waarschijnlijk niet.

Je valt nu eenmaal makkelijker in slaap als je ligt, dan wanneer je staat.

Als ik lig, vraagt het naar verhouding veel inspanning.

Om alert naar woorden te blijven luisteren.

En om die woorden uit te voeren in mezelf.

Of kortgezegd: mij lukt dat zelden.

 

Het draagt voor mij niet bij aan extra ontspanning of bewustwording.

Maar misschien ben ik afwijkend.

Volgens mij val ik zelfs op een hard betonnen vloer nog makkelijk in slaap.

 

Ik weet natuurlijk niet welke redenen je deelnemers hebben om je klankbad bij te wonen.

Als ik zelf zou gaan, is dat omdat ik het liefst helemaal tot rust wil komen. Niets hoeven.

“Even geen gezeik aan mijn hoofd”.

 

Ik denk dat dat voor veel deelnemers geldt.

Weet je wel hoe druk de meeste mensen in hun hoofd zijn?

Gemiddeld 6000 tot 70.000 gedachten per dag.

Afhankelijk van hoe je gedachten definieert.

 

Stel je geeft zelf een klankbad.

Je leidt in met een gesproken meditatie.

Door het praten houdt je deelnemers nog steeds gevangen in hun “denkhoofd”.

 

Je helpt deelnemers meer als je ze helpt om uit hun denken te komen.

Gewoon niet praten.

Eindelijk iemand die gewoon stil kan zijn.

Wat een rust…

Bijzonder.

 

Maar misschien dat ik hierin gewoon afwijkend ben.

Ik ben gewoon niet iemand van veel (overbodige) woorden.

 

Met een geleide meditatie “dwing” je je deelnemers mee te gaan in jouw tempo.

Wanneer vind jij het prettig om in het tempo mee te gaan van een ander?

Het tempo van de ander is zelden jouw eigen tempo.

 

Doorgaans moeten we al (te) vaak meegaan in het tempo van anderen, deze maatschappij.

Hoe fijn is het dan als dat een keertje niet hoeft.

 

Mijn ervaring is dat een geleide meditatie meestal veel te snel gaat.

Woorden kunnen laten indalen tot een ervaring. Daar is veel tijd voor nodig.

 

Als je geleide meditaties geeft, neem je meditatie op als audio.

En laat je begeleiden door je eigen audio.

Doe je eigen meditatie.

Dan kun je vaak al makkelijker duidelijk krijgen of je begeleidende meditatie te snel gaat.

 

Als ik zelf een geleide meditatie zou geven, dan zit er (tegenwoordig) tussen elke “opdracht” waarschijnlijk minstens 30 seconden. 3x diep in- en uitademen. Zodat ik zelf ook voelend mijn meditatie kan meedoen.

 

Maar misschien dat ik hierin afwijkend ben.

Ik weet van mezelf dat ik extreem langzaam ben.

Heeft misschien iets te maken met mijn Indonesische genen.

Die houden niet zo van stress en gejaagd tempo.

 

Misschien dat je een uitstekende ervaren meditatieleraar bent.

En weet je dat een inleidende meditatie voor jouw deelnemers goed werkt.

Maar anders zou ik zeggen: gewoon niet doen.

 

Mijn klankschaalconcerten zijn simpel.

Zonder geleide meditaties.

Ik laat de klank het werk doen.

Voor mijzelf. En voor mijn deelnemers.

Ik draag alles over aan de klanken.

Die doen hun werk doen.

 

Eenvoud. Overgave. Ontspanning.

Dat is mijn werk.

 

Ik zal nooit een klankschaalconcert beginnen met een geleide meditatie.

Ik zeg niet dat het verkeerd is. Of dat je het niet moet doen.

Als het voor jou werkt. Als het voor je deelnemers werkt.

Dan is het uitstekend.

 

Je kunt het geheel oneens zijn met wat ik hier schrijf.

Dat is prima.

 

Ik ben er niet om te zeggen wat je moet doen.

Of wat het beste is.

Dat is niet mijn doel.

 

Mijn doel is dat je je bewust bent van wat je doet.

 

Wat je doet, moet tenslotte wel bij je passen.

Doe iets niet uitsluitend omdat een meerderheid dat doet.

Maar doe iets, omdat het op jouw bordje past.

Hopelijk kunnen mijn woorden bij je landen op een zacht bedje van krulsla.

 

Of beter nog: een berg krulsla.

 

Less is more.

Dat is volgens mij vaak zo.

In elk geval in de klankschaalwereld.

 

Niet bij La Place. ;-)

 

 

 

 

Vraag:

Leid jij je klankbad in met een geleide mediatie? Waarom wel of niet? Ik ben benieuwd!

 

 

 

 

 

 

 

 

Dankjewel voor het lezen van dit artikel van mij - Iwan Boersma

Je mag hieronder altijd een reactie geven. Dat waardeer ik.

 

Wil je meer lezen? Pak met voordeel het meest verkochte e-book klankschaalmassage!

Ook interessant voor je:

1. De XXL-schaal (1)

2. Vilten Kloppers Schoonhouden

3. Klankschaalset Voorbeeld

 

Terug naar alle artikelen