Passend Poetsen

Toen ik nog geen weet had van klankschalen, werkte ik in de schoonmaak.

Ik kwam bij oudere mensen over de vloer.

In de huishoudelijke thuiszorg.

Meer dan een kwart eeuw geleden.

In die tijd had je nog bejaarde merken die nu zijn overleden.

Bijvoorbeeld stofzuigers van het merk Hollandia.

Ik zal dat merk nooit vergeten.

Ik was bij een cliënt.

Aan het stofzuigen met zo’n oeroude Hollandia.

Plotseling vloog dat oudje in de fik – de stofzuiger bedoel ik.

Een steekvlam. Kamer onmiddellijk vol rook.

Tja, wat doe je dan.

De stekker in een reflex eruit.

De afzuigkap op turbo stand.

En oh ja, ramen open is ook wel handig.

Ik kwam ook met regelmaat bij een vrouw van 92.

Een van haar wijsheden was: het tweede koekje zal nooit zo lekker smaken als het eerste koekje.

Wat mij betreft nog steeds een actueel en wereldwijd toepasbaar.

Op den duur zag ze helaas niet goed meer.

Toch betrapte ze mij een keer, dat ik de badkuip niet goed had schoongemaakt.

Ze gleed met haar vingers over de wand van het bad.

Overal waar het glad aanvoelde, was de badkuip schoon.

Maar waar het stroef aanvoelde, zat een film van vuil.

Zo spoor je heel makkelijk vuil op, zelfs als die voor het oog (vrijwel) niet zichtbaar is.

Het was een waardevolle tijd in de thuiszorg.

Maar ik heb dat werk al meer dan 25 jaar achter me gelaten.

Alles is goed voor een bepaalde tijd.

Ik had er schoon genoeg van, om het zo te zeggen.

Toch vragen mensen mij nog steeds om schoonmaakadvies.

Bijvoorbeeld hoe ze een klankschaal kunnen schoonmaken/ poetsen.

(Eerder schreef ik daar al over in het artikel klankschaal verzorgen.)

Dat vind ik dan wel weer interessant.

Een duikpak heb ik niet.

Maar ik duik daar straks nog in.

Voordat je een klankschaal gaat poetsen, eerst nog een belangrijke vraag.

Is het wel echt nodig om je klankschaal te poetsen?

Ik begrijp het als je je klankschalen “als nieuw” wilt houden.

Vrij van vlekken, verkleuringen, oxidatie.

Egaal en glimmend.

Het is alsof je voor eeuwig een jong glad perzikhuidje wilt houden.

Natuurlijk is dat mooi.

Maar neem nu de diepgegroefde huid van een 100 jarige.

Bijvoorbeeld in een land als India.

Ook dat is op zijn eigen manier exotisch mooi.

Diep doorleefd.

Ik gun een klankschaal zijn doorleefdheid.

Dat wil niet zeggen dat ik dat altijd makkelijk heb gevonden.

Vroeger ontwierp en maakte ik zilveren sieraden.

Eindeloos vijlen, schuren en polijsten.

Alles moest blinken, zonder krasjes.

Ik kwam met een schok in de klankschaalwereld.

Waar klankschalen het resultaat zijn van ruw hamerwerk.

Maar dit is precies wat de klankschalen mij leerden.

Om uiterlijkheden los te laten. Vrij te zijn.

Uiteindelijk is klank het belangrijkste.

Klank is de ziel, het innerlijk van de klankschaal.

Klankschalen zijn echte leermeesters.

Klankschalen zullen vaak zichtbaar verouderen, als je ze niet poetst.

Ik ben geen fan van schurend poetsen met bijvoorbeeld koperpoets.

Ik poets klankschalen zelden.

Al lijkt het soms noodzakelijk.

Als je klankschaal bijvoorbeeld groen uitslaat van de koperaanslag.

Bezint eer gij begint.

Of: bemint eer gij begint.

Net wat je wilt.

Het is altijd goed om de dingen met passie te doen.

Maar het is goed om te weten waar je aan begint.

Als je koperpoets op je klankschalen gebruikt.

In de klankschaalwereld heb je twee soorten beauty’s:

• met (permanente) make-up
• zonder make-up

Veel klankschalen krijgen een finish mee. Een cosmetisch laagje.

Een chakra-klankschaal kan oranje of helderblauw zijn.

Dan heeft die duidelijk een kleurtje meegekregen.

Maar soms is zo’n finish veel minder opvallend.

Bijvoorbeeld als de klankschaal een donkerbruine “koperkleur” heeft.

Zo’n laagje verdwijnt al heel gauw met koperpoets.

Klankschalen met een finish zijn minder gevoelig, maar niet (altijd) compleet ongevoelig voor oxidatie.

Sommige klankschalen, hebben een spiegelend chroom/goudkleurige afwerking.

Zo’n laagje is iets dikker.

Maar kan nog steeds kwetsbaar zijn en verdwijnen bij veelvuldig schurend poetsen.

Naturel klankschalen hebben geen finish. Er kan wel een donkere (oxidatie)laag op zitten.

De legering van een klankschaal – vrij van oxidatie - zal oorspronkelijk een lichte kleur hebben. Bijna zilverkleurig. Die geleidelijk weer kan verkleuren naar licht goudkleurig tot (donker)bruin.

Naturel schalen kunnen uiteindelijk dus weer hun oude uiterlijk terugkrijgen – maar dat duurt meestal wel wat langer dan de tijd tussen twee opeenvolgende APK-beurten.

Een klankschaal is niet ineens weer een “oldtimer”.

Als je een klankschaal met een finish hebt die je gaat schuren met koperpoets, dan krijg je het oorspronkelijke uiterlijk meestal niet meer terug.

Het is een beetje alsof je je oldtimer inruilt voor een Tesla.

Neem dit in overweging als je gaat poetsen.

Zie het poetsen vooral als iets uiterlijks.

Ik heb zelf niet kunnen vaststellen dat verkleurde of klankschalen met wat koperaanslag slechter (gaan) klinken.

In het algemeen bestaat koperpoets uit enkele hoofdingrediënten.

De vraag is welke bestanddelen jij belangrijk vindt.

Je kunt ze dan ook afzonderlijk gebruiken.

1. Abrasieve stof

Abrasief klinkt misschien een beetje als abracadabra.

Het is gewoon een mooi woord voor “schuurmiddel”.

Schuurmiddel kan bijvoorbeeld zijn: silicapoeder of calciumcarbonaat.

2. Zuren

Bijvoorbeeld azijn, citroenzuur of ammoniak.

Ze kunnen helpen koperoxide oplossen.

Op zich kan het zuur in koperpoets geen kwaad.

Maar strikt genomen is zuur niet vriendelijk voor een klankschaallegering die zink bevat.

Zink kan oplossen in zuur.

3, Oplosmiddel/ schoonmaakmiddel

Het kan gaan om water, alcohol of eventueel terpentine.

4. Zeepstof

Helpt vuil los te maken en te verspreiden.

Dit kunnen zowel natuurlijke als chemische stoffen zijn.

5. Beschermende stof

Zoals oliën en was. Dit zorgt voor een beschermend laagje.

Tegen zuurstof en vocht (in de lucht).

Daardoor helpt het beschermen tegen oxidatie, donkere verkleuringen en koperaanslag.

Deze ingrediënten geven het metaal ook glans.

Koperpoets hoeft niet onvriendelijk te zijn voor een klankschaal.

Maar gevoelsmatig past het niet bij mij.

Mijn voorkeur is mild, simpel en bij voorkeur natuurlijk.

Hoe ik zelf klankschalen poets?

Ik gebruik wit schoolbordkrijt.

Ik prak dit met water - raspen kan wellicht ook.

Totdat ik schoolbord-krijtpap heb.

Ik doe dit in de klankschaal.

Met een zachte doek of spons, poets ik hiermee de klankschaal.

Dit is een mild en vriendelijke schuurmiddel.

Of eigenlijk: het is bijna geen schuurmiddel.

Schuren met schoolbord-krijtpap vraagt geduld. Zo mild als het is.

Ik spoel vervolgens de klankschaal af en droog hem zorgvuldig.

Meer doe ik meestal niet om mijn klankschaal te poetsen.

Je kunt de klankschaal daarna eventueel inwrijven met kokosolie.

Voor glans en bescherming. Iets wat je vaker leest op internet.

Ikzelf doe dit niet.

Olie op een klankschaal  voelt “plakkerig”.

Je smeert er “alle poriën” van de klankschaal mee dicht.

Een schaal moet kunnen ademen.

Tenzij je je klankschaal liever ziet als een “dood stukje metaal”.

Dan is het niet belangrijk.

Toen ik in de thuiszorg werkte, had bijna elke cliënt wel eigen schoonmaakgewoontes.

Dat is misschien ook zo in de wereld van klankschalen.

Elke klankschaalpassionist poetst zoals het past.

Naar eigen inzicht.

Ik ben wel benieuwd.

Poets jij je klankschalen?

En zo ja, hoe poets je je klankschalen?

Ik vind het leuk, als je je antwoord hieronder deelt.

Wat woorden ter overweging zijn altijd waardevol.

Real stuff.

Maar de stofzuiger kan mooi in de kast blijven. 😊

Dankjewel voor het lezen van dit artikel van mij - Iwan Boersma

Je mag hieronder altijd een reactie geven. Dat waardeer ik.

Wil je meer lezen? Pak met voordeel het meest verkochte e-book klankschaalmassage!

Ook interessant voor je:

1. De XXL-schaal (1)

2. Vilten Kloppers Schoonhouden

3. Klankbad inleiden

Terug naar alle artikelen